sizinle iletişimimiz tahterevalli üzerinde sırtı dönük iki insanı düşündürüyor bana her seferinde. denge o kadar hassas ki; ben ne zaman yüz yüze dönmek için sabırsızlanıp vücudumu kımıldatsam siz cenin şeklini alıyorsunuz.
birbirimizi bu dev parkın iki ucundaki aynalardan takip ediyor, sizin cenin şeklindeki kapanışınızı gördükçe konuşmayı bırakıp, vücudumu ürperten rüzgara kaptırıyorum kendimi.
konuşmuyorum sanki yıllarca ta ki siz tekrar doğrulup normal dünyaya dönene dek, tahterevallinin üzerinde.

belki gün gelir de yüzyüze bineriz diye bekliyorum tahterevalliye...